ফাগুন। Assamese poem by Deepika Das

ফাগুনৰ বতাহজাকে

মনৰ দুৱাৰ খুলি দিলে

নঙলাৰ মুখত বিচাৰিছোঁ তোমাক

বিমিশ্ৰিত ছায়ামূৰ্ত্তি হৈ

নানিবা জোনাক

গুণ গুণ গানে গানে

হৃদয়ত তোলে 

সুৰৰ ৰাগিনী

সোঁৱৰাই দিয়ে 

দিনৰ আৰম্ভণি

বতাহত কঁপে 

কবিতাৰে ভৰা বগা কাগজ

আন্দোলিত বিকশিত 

হেজাৰ স্তৱক

লুইতৰ ঢৌৱে ঢৌৱে বাঁহীৰ সুৰ

ফাগুনৰ নিজম বনত

কপাহী কোমল

ফুলৰ সমাৰোহ

টোপনিৰ আলিজালিত

শুনিছোঁ নিজেই নিজৰ কণ্ঠধ্বনি

পুৱাৰ টোপনিৰ মাদকতাত দেখিছোঁ 

ৰঙাফুলে জনোৱা আদৰণি

বতাহত বিচিত্ৰ দৃশ্যমালা 

দুভৰিত সৰি ৰয়

পলাশৰ ৰঙা হাঁহি 

ফাগুনে ফাগুনে

কামনাৰ ৰক্তিম কুসুমমালা

তুমিটো জানাই 

বহু যোজন বাট কাটি 

আহিছোঁ মই তোমাৰ নগৰলৈ

পথত এন্ধাৰ পোহৰৰ জিলিকনি।

This is an original Assamese poem by Deepika Das.